Βυζαντινή Συναυλία
για τα 50 χρόνια
της Κοινότητας-Ενορίας,
Αγ. Γεωργίου Θέμπαρτον
(Αδελαΐδα, Αυστραλίας)
Ένας άθλος του Ελληνισμού του εξωτερικού είναι η ίδρυση πυρήνων όπου θα μπορεί να συναντήσει «δικούς» του, να μιλήσει τη γλώσσα του, να ανταλλάξει γνώμες για την ξένη χώρα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, και τόσα άλλα.
Αυτοί οι πυρήνες συνήθως είναι οι κοινότητες.
Η βασικότερη ανάγκη πιο ένιωθε όμως ο έλληνας μετανάστης, όπου και να βρισκόταν, ήταν το πώς θα διατηρούσε την ελληνικότητά του και τη θρησκεία του. Έτσι ο πρώτος στόχος κάθε κοινότητας η εκκλησία, που αποτελούσε όχι μόνο το θρησκευτικό κέντρο αλλά και τον τόπο συνάντησης τις Κυριακές.
Δε θα πω πολλά πάνω σ’ αυτό το θέμα γιατί είναι πολύ μεγάλο και το αφήνω για κάποια ομιλία προσεχώς, αφού ι ίδιος έχω ζήσει αυτό το πρόβλημα, σε όλες του τις φάσεις από μικρό παιδάκι μέχρι σήμερα, σε πολλές χώρες του κόσμου.
Μ’ αυτά τα λόγια καταλαβαίνουμε ότι τα στάδια αυτά πέρασαν οι Έλληνες και στην Αδελαΐδα, και στην περιοχή με τον περισσότερο Ελληνισμό, το Θέμπαρτον. Έτσι έχουμε σήμερα αυτή την κοινότητα του Ελληνισμού στην εν λόγω περιοχή, και θαυμάζομε την ανάπτυξη του έργου που καταλήγει σε έναν ναό αλλά και ένα αξιόλογο σχολείο, που εκπληρώνει όλες τις ανάγκες της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σύμφωνα με τους κανονισμούς και νόμους του αυστραλιανού κράτους.
Εδώ βρισκόμαστε σήμερα εορτάζοντας τα πενήντα χρόνια δράσης, μέσα σε ένα ζηλευτό χώρο, το γυμναστήριο του Κολλεγίου του Αγίου Γεωργίου. Στα τόσα χρόνια που πέρασα στα εδώ δημόσια σχολεία δεν έχω δει γυμναστήριο σε σχολείο (κρατικό) με τόσο σύγχρονο εξοπλισμό.
Η συναυλία της βυζαντινής χορωδίας «Αγ. Ιωάννης Δμασκηνός», υπό τον χοράρχη Ηλία Φραγκούλη, ήταν μέρος του προγράμματος των εορταστικών αυτών εκδηλώσεων. Συγχαρητήρια και εις ανώτερα.
Κωνστ. Γκρους
