Ξεκίνησα τέλη του 1979 με την είδηση της απονομής του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη. Ένα παγκόσμιο γεγονός που πρόσεξα ότι αγνοήθηκε εδώ όπου οι Αυστραλοί συνάδελφοι μου έλεγαν «Ο πολιτισμός σας εδώ δεν είναι πάνω από μπουζούκι και σουβλάκι». Και όταν το ανάφερα πριν μερικά χρόνια σε κάποιο σημαίνον πρόσωπο της ελληνικής παροικίας μου απάντησε κοφτά: «Και έχουν δίκιο».
Αυτά με έκαναν να αρχίσω έναν αγώνα εκπαίδευσης, το επάγγελμα βλέπετε.
Δεν κατηγορώ ποτέ όσους δεν γνωρίζουν κάτι, αλλά κατηγορώ εκείνους που δεν θέλουν να γνωρίσουν... όπως μου είπε κάποτε ένας διακεκριμένος καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών. Στην τελευταία συναυλία που γιορτάσαμε τριάντα χρόνια ανελλιπούς δράσης μερικοί παρατήρησαν «Πού είναι οι δήθεν διανοούμενοι, ή οι δήθεν καλλιεργημένοι;» και μεταξύ των σχολίων υπήρξαν και τα εξής: «Αν έλεγες πως θα ακολουθούσε και φαγοπότι... όπως κάνει ένας γνωστός οργανισμός!»... ή το άλλο «Αν επρόκειτο να κάνεις μπουζούκι και Τσιτσάνη...», ή «Ποιους περιμένεις να έρθουν για Σοφοκλή και Αντιγόνη;... η μεγάλη μάζα;... ή οι εκπαιδευτικοί;... Και οι εξ Ελλάδος ακόμη πού είναι;»... (Σ’ αυτό κάνω όμως μια άλλα παρατήρηση πιο κάτω). Αλλά για το Σοφοκλή και την Αντιγόνη έχω να πω το εξής, αφού καταχειροκροτήθηκε η Γαλλίδα που τραγούδησε με συνοδεία της ορχήστρας, τον «Αποχαιρετισμό της Αντιγόνης», τελευταία μου σύνθεση βασισμένη στο έργο του Σοφοκλή. Όταν πήγα να της δώσω τη μουσική και της εξηγούσα για το ποιος είναι ο Σοφοκλής και η Αντιγόνη, χαμογέλασε και μου είπε: «Γνωρίζω καλά και έχω μελετήσει το έργο στα γαλλικά, και αγγλικά».
Πριν 30 χρόνια αποφάσισα, όπως ανάφερα, να κάνω κάτι για να γίνει γνωστό στον Ελληνισμό εδώ αλλά και στους Αυστραλούς, ότι η μικρή, Μεγάλη μας Ελλάδα, αυτή τη στιγμή απέσπασε μια παγκόσμια, υπέρλαμπρη αναγνώριση.
Ποιος όμως θα υποστήριζε αυτή μου την προσπάθεια; Δεν εννοώ οικονομική υποστήριξη. Εκείνη τη στιγμή απαραίτητη ήταν ηθική συμπαράσταση.
Ευτυχώς το νεοσύστατο τότε προξενείο μας στάθηκε στο πλευρό μου από την πρώτη στιγμή – μέχρι σήμερα. Πώς θα ξεχάσω τον πρώτο Γεν. Πρόξενο κ. Αθανάσιο Καμήλο για τη συμπαράσταση και βοήθειά του όταν του είπα «Θα πάω στην Ελλάδα και θέλω υποστήριξη. Όχι οικονομική, θα πάω δι’ εξόδων μου, αλλά... κτλ». Πώς να τον ξεχάσω αφού... όταν έφτασα στο Υπουργείο Πολιτισμού και οι πόρτες ήταν όχι μόνον ανοιχτές αλλά... με περίμεναν! Η βοήθεια που ήθελα αφορούσε υλικό που μου ήταν απαραίτητο, και να έλθω σε επαφή με τον Οδυσσέα Ελύτη, να πάρω την άδειά του για τη σύνθεση και παρουσίαση του έργου μου «Άσμα Ηρωικό» βασισμένο σε ποίηση του Ελύτη, που θα παρουσίαζα στην Αδελαΐδα σε μορφή ορατορίου με κλασική ορχήστρα, τετράφωνη μεικτή χορωδία, σολίστες και αναγνώστη.
Δεν μπορώ να ξεχάσω την υποστήριξη του προξενείου, ακόμη και στη συμμετοχή έμψυχου υλικού, από την πρώτη εκείνη συναυλία – στο πρόγραμμα υπάρχει, όπως και σε κείνα που ακολούθησαν, όνομα και ονόματα είτε από το προξενικό γραφείο, είτε από το Τμήμα Εκπαίδευσης.
Είναι δυνατόν να ξεχάσω την Αρετή Μπιλίνη (αποσπασμένη εξ Ελλάδος) όταν ξαφνικά σε μια εκδήλωση έρχεται να μου συστηθεί με τα λόγια «Πότε με χρειάζεστε για θέατρο;», ή τον Φουρλάμη (αποσπασμένο εξ Ελλάδος), στο έργο «Μάνα, Μητέρα, Μαμά» που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Ποντίκας, στο θεατρικό τμήμα της «Ελληνικής Συμφωνίας», και τους τόσους άλλους εκπαιδευτικούς σε άλλα έργα; Είναι τόσα πολλά τα ονόματα που πήραν μέρος από το Τμήμα αυτό του Προξενείου που δεν μπορώ να τα αναφέρω όλα - είχαμε συμμετοχή και στη Χορωδία (Βαρδακαστάνη, Ταλιγκάρου, κ.ά.).
Τα χρόνια πέρασαν όμως και φθάσαμε πρόσφατα στην αξέχαστη Μαρία Αθανασιάδου, Συντονίστρια του Τμήματος, όταν υποστήριξε άτομα που ήθελαν να πάρουν μέρος (Παπαστεργίου, Κυρατζή, και άλλοι), και με πήρε κάποτε τηλέφωνο: «Κοινοποίησα στους εκπαιδευτικούς τα σχετικά με τη συναυλία και ερωτούν από πού μπορούν να προμηθευτούν εισιτήρια» !...
Θα πρέπει α εξάρω και το μεγάλο ενδιαφέρον του νυν γενικού προξένου, εντ. κ. Δημητρίου Χατζόπουλου που η υποστήριξή του είναι μοναδική – δεν έλειψε ποτέ από κοντά μας.
Τα σχόλια που ανάφερα προηγουμένως για το κοινό μας εδώ στην Αδελαΐδα, δεν είναι δικά μου αλλά ελέχθησαν από πολλούς που με πλησίασαν μετά τη συναυλία. Προσωπικά δεν έκανα κανένα σχόλιο για τη συναυλία των 30 χρόνων – μόνον άκουγα, γιατί μ’ αρέσει ν’ ακούω πώς τα βλέπουν οι άλλοι, όχι πώς τα βλέπω εγώ – η αυτοκριτική μου είναι πολύ αυστηρή και πάντα λέω «Θα μπορούσα να είχα πάει καλύτερα...». Για την αυστηρότητα θα σας πω το εξής. Αν έχετε υπόψη σας ονόματα κορυφαίων ελλήνων μουσουργών (Σκαλκώτα, Κωνσταντινίδη, Καλομοίρη και άλλους) θα αναφερθώ στον τελευταίο, Μανώλη Καλομοίρη, που έργα του έχω ακούσει κατά καιρούς από το ABC εδώ. Τον επισκέφθηκα στο Εθνικό Ωδείο, στην Αθήνα, λίγο πριν έρθω στην Αυστραλία. Μέσα στα πολλά που έμαθα ήταν «Παιδί μου, με τον εαυτό σου να είσαι πιο αυστηρός από ό,τι είσαι με τους άλλους... Είναι δύσκολο καμιά φορά να είμαστε ικανοποιημένοι με το έργο μας, πιστεύοντας πως ίσως μπορούσε να γίνει καλύτερο!»
Αυτά που άκουσα από μερικούς που επί πολλά χρόνια δε χάνουν καμιά συναυλία μου, συνοψίζονται στο ότι η συναυλία των 30 χρόνων ήταν η καλύτερη μέχρι σήμερα – τόσο για την εικοσαμελή ορχήστρα, όσο και για τη χορωδία.
Τα σχόλια όμως που βαρύνουν ιδιαίτερα είναι αυτά που έρχονται από τους μουσικούς. Και αυτοί εκφράστηκαν με τα καλύτερα λόγια για τη χορωδία και για τη μουσική που έπαιξαν, όχι μόνο σε μένα, αλλά και δημόσια στη συγκέντρωση που οργανώσαμε την Τρίτη μετά τη συναυλία, όταν μερικοί από αυτούς μίλησαν ανοιχτά.
Ευχαριστώ το Adelaide High School.
Ευχαριστώ όλους εκείνους που μας κράτησαν συντροφιά στη συναυλία, τις οικογένειες και τα παιδάκια του Κολεγίου του Αγ. Σπυρίδωνα που έλαβαν μέρος, και όλους εκείνους που συνέβαλαν με ενεργό δράση στην πραγματοποίηση εκείνης της βραδιάς.
Ντίνος Γκρους
PROGRAMME
- Three traditional songs (in uninterrupted sequence)
- From the “Rhapsody of Light” Mesolonghi” – Poetry of Dionysios Solomos, Music: Dinos Grous
- My Country – Soloist: Victoria Kakoulis. Lyrics & music: Dinos Grous.
- Theatrical item (bilingual)
- The Fishermen – Soloist: Tatiana Rantzoglou. Poetry of G. Athanas, music: (composed by Dinos Grous while in Year 9 High School).
- Three songs in uninterrupted sequence: Stravos…, Barba Yiannis, Dirlada – Soloist in the last one: Stefanos Kakoulis.
- Waiting for the barbarians – Poem by K. Kafafis, music: Dinos Grous – Readers: Dimitris Kouzionis, Eleni Doufos.
INTERMISSION (Strictly 10 minutes. Please be seated in 8 minutes.)
- The Flood (orchestral) – Composed by Dinos Grous in 1958 in Addis-Ababa. It is based on a pentatonic musical scale traditional in many Ethiopian folk songs.
- Antigone’s Farwell – Soloist Etiennette Fennell. Recent composition of Dinos Grous, based on thext “Antigone” by Sophocles.
- Byzantine Hymn, arranged by Dinos Grous for four voice mixed choir and classical orchestra.
- Heroic song – Poetry of Odysseas Elytis, music: Dinos Grous.
- Max Hodge will sing in English a well known Greek song by Manos Hadzidakis
- Demotic Suite No1 (orchestral) by Dinos
- Theatrical item – Last Part.
- Suprise item by the Orchestra.
- “Na sou zisi”… The Choir sings to the new born boy.
- A little star – Soloist: Victoria Kakoulis
- Little White Houses - On those "dream" Greek islands!
Hall Management:-
Matoula Kouzionis
George Genimahaliotis
Con Founten
Angeliki Valassis
Sound & Lighting
Matt Dixen
Jay Anthoney
Video: Glenn Hodge
ORCHESTRA
Chris Bensted
David Roper - Percussion
Derek Jones - Clarinet
Etienntte Fennell – Cello
Irvine Nicholson - Basson
Lindsay Lavers - Viiolin
Beverley Lewis - Viola
Jim Manners - Viola
Mike Holland – Timpani/Percussion
Robert Brown - Flute
Fiona Robertson - Violin
Rosalind Keynes – Viiolin
Sam Cairns - Trumpet
Terri Kenny - Oboe
Vaike Aldridge – Cello
Vivienne Gore - Cello
John West - Viiolin
Jonathon Woore - Viiolin
Peter Yeatman - Trombone
========================
MC: Helen Doufos
Stage Management:
Wendy Robinson, Max Hodge, Helen Doufos
Conductor: Dinos Grous
=====================
Appreciation - We acknowledge: -
The assistance of Adelaide High School, (Stephen Dowdy, principal),
the cooperation of Mrs Panayoula Parha (principalm Norwood-Morialta HS),
Nick Papageorgiou (principal, St Spyridon College), Loiza Karamanis, Kerry Foumakis, Trish & Glenn, … Jay, Matt…Wendy… Helen Doufos… Max Hodge…!!!
CHOIR
Foumakis Kerry
Ioannou Panayiotis
Kouzionis Ekaterini
Kouzionis Dimitrios
Kakoulis Stefanos
Kkakoulis George
Kakoulis Victoria
Kallas Peter
Kacar Irene
Langanis Flora
Langanis Savas
Liascos Kostas
Liascos Vasiliki
Kiki Celarek
Mitroussidis Kalliopi
Plessas Popi
Paleologoudia Toula
Paschalis Aleka
Psaromatis Andreas
Psaromatis Kyriaki
Rantzoglou Tatiana
Stamatopoulos John
Vatsilas Maria
Valassis Angeliki
Tantalos Peter
Athanasopoulos Spiros
Kapsaftis Penny
Phillips Sunday
Becham Madison
Gope Anjali
Nicou Katerina
Soloists:
Duette: Trish Hendrick,
Max Hodge
Solo: singers
Etiennette Fennell
Tatiana Rantzoglou
Victoria Kakoulis
Stefanos Kakoulis
=====================
PLAY (Comedy)
Vasiliki Liaskos (Coordinator of the Play)
Kostas Liaskos
Kiki Celarek
Wendy Robinson
Kerry Foumakis
Kyriaki Psaromatis
Stavros Psaromatis
