Οι Τάφοι - Φεβρουάριος 2012
Μεγάλη πρόοδο οι απόγονοί μας σε ταφικά έθιμα. Κοντεύουν να μας φτάσουν.
Αυτοί βέβαια πιστεύουν το αντίθετο, ότι δηλαδή, εμείς ήμασταν άξεστοι, δεν είχαμε καλούς τρόπους.
Άλλη φορά όμως αυτά γιατί σήμερα θα σας πάρω σε ένα νεκροταφείο...
Στα χρόνια μας είχαμε και τέτοια. Νεκροταφεία. Όχι όμως με πολυτέλεια.
Λοιπόν, αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το τι κάνουν με τους πεθαμένους. Τους θάβουν. Ε, κι εμείς είχαμε αρχίσει να το κάνουμε αυτό. Αλλά οι σημερινοί απόγονοί μας χάλασαν τον κόσμο επειδή μερικοί άρχισαν μιαν άλλη τακτική. Καίνε τους νεκρούς. Και μάλιστα, το θεωρούν κι αυτό πρόοδο.
Ε, πού να ξέρατε ότι όλα αυτά τα κάναμε εμείς από τότε.
Άλλους καίγαμε, άλλους τους θάβαμε μέσα σε λάκκους, έναν ένα, ή και μερικούς μαζί ...παρέα.
Εμένα δεν ξέρω τι με έκαναν! Νομίζω πως με έκαψαν. Το συζητούσαν ένα βράδυ – εγώ κρυφάκουγα, εκείνοι νόμιζαν ότι θα πέθαινα!... Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε για να γίνω «εκλιπών» όπως λένε οι σημερινοί.
Πάντως, εκείνοι οι συγγενείς θέλανε να με κάψουν.
Τώρα τι σημασία έχει... Πέθανα, τελείωσα, δεν υπάρχω άλλο. Ό,τι και να μου ’καναν δε με ενδιαφέρει.
Ο Νεολιθικός